AnnaJas

Psychoterapeuta, Wrocław

"Kropla drąży skałę nie siłą, lecz ciągłym padaniem"

Nerwica, lęki

Głównym objawem tych zaburzeń jest lęk, który nie ogranicza się do żadnej określonej sytuacji. Występować mogą również objawy depresyjne, natręctwa i fobie. Wspólną cechą wszystkich objawów jest to, że nie można odnaleźć ich podstaw fizycznych, gdyż wyniki przeprowadzanych badań medycznych wykluczają ich biologiczne podłoże. Klasyfikacja nerwic obejmuje takie zaburzenia, jak:

Fobia i inne zaburzenia lękowe – główne objawy to stały i silny lęk, nieodparta potrzeba ucieczki bądź unikania przedmiotów lub sytuacji wywołujących reakcję fobijną. Lęk może być wywoływany przez pewne określone sytuacje, przedmioty, ludzi lub zwierzęta, które nie są aktualnie niebezpieczne lub pojawić się bez wyraźnego powodu. W następstwie tego człowiek w charakterystyczny sposób unika tych obiektów, a zetknąwszy się z nimi znosi je z trudem. Sama myśl o znalezieniu się w sytuacji fobijnej powoduje zazwyczaj wystąpienie lęku.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (nerwica natręctw) - jego istotną cechą są nawracające myśli natrętne (obsesje) i/lub czynności przymusowe (kompulsje). Niemal zawsze myśli natrętne przeżywane są z uczuciem przykrości, gdyż zazwyczaj dotyczą treści agresywnych, obscenicznych lub są po prostu irracjonalne, a pacjent bezskutecznie próbuje się im opierać. Przymusowe czynności czy rytuały są zachowaniami stereotypowymi, powtarzającymi się; nie sprawiają choremu przyjemności ani też nie prowadzą do wykonania jakiś konkretnych zadań. Zachowania te mają zapobiegać jakimś wysoce nieprawdopodobnym wydarzeniom, często dotyczącym wyrządzenia krzywdy sobie lub komuś. W przebiegu nerwicy natręctw częste są objawy lęku i przykre uczucie napięcia psychicznego. Zaburzenie zwykle rozpoczyna się w okresie dzieciństwa lub we wczesnej dorosłości.

Syndrom stresu pourazowego - jest to zaburzenie, którego pierwotną i nadrzędna przyczyną jest stresujące wydarzenie lub utrzymujące się przykre okoliczności. Zaburzenie to prowadzi do reakcji uniemożliwiających skuteczne radzenie sobie i powodujących trudności w funkcjonowaniu społecznym.

Zaburzenia psychosomatyczne - czyli różnego rodzaju objawy fizyczne wywołane przez czynniki psychologiczne. Objawy te mogą być bardzo zróżnicowane:

  • różnorodne zaburzenia ze strony układu pokarmowego, krążeniowego, oddechowego, moczowo-płciowego i innych,
  • nieprzyjemne doznania takie jak cierpnięcie, swędzenie, pieczenie, wysypki, zmiany skórne,
  • bóle o nieznanym pochodzeniu ( głowy, kończyn, krzyża itp. ),
  • zaburzenia czucia, kurczowe zaburzenia ruchowe, zgrzytanie zębami,
  • przekonanie lub obawa wystąpienia poważnej choroby somatycznej, której towarzyszą skargi nie mające swojego uzasadnienia.